အခ်စ္

အခ်စ္တဲ႕

တရစ္ပီးတရစ္

တြယ္ရစ္တတ္တယ္...

အခ်စ္ေပါ႕

ေဆာ႕ကစားမိရင္

ဒဏ္ထိတတ္တယ္...

အခ်စ္ေလ

ေ၀ဒနာေတြ အထပ္ထပ္

ေမာေနတတ္တယ္.....

အခ်စ္ပဲ

အသည္းထဲထိႏွစ္

စြဲနစ္ယူတတ္တယ္...

အခ်စ္ပါ

သာယာမႈေတြနဲ႕ေခ်ာ႕ၿမဴ

ကလူေနၿပန္ေရာ

အခ်စ္ဟာ

ကမၻာတစ္ခုလုံး ပ်ံ႕ႏွံ

စြဲဆန္႕လႊမ္းမုိးထားသလုိပဲ...

ေအာ္...အခ်စ္

ခ်စ္တတ္သူေတြ အားလုံး

အစအဆုံးဘယ္မွာ ရွာမေတြ႕ႏုိင္တယ္

က်ယ္ေၿပာလွတယ္ အခ်စ္၀ကၤပါရယ္.....



ကုိသူ

ေန႕မထြက္ေသာေန႕ လမသာေသာည..

ညေတာ႕ ညတစ္ညပဲ
ဒါေပမယ္႕ လကမသာတာခက္တယ္...
ေန႕လည္း ေန႕တစ္ေန႕ပါပဲ
သုိ႕ေသာ္လည္း ေနမၿမင္ရတာဆုိးတယ္...
လမသာတဲ႕ေန႕ေတြ
ေနမၿမင္ရတဲ႕ညေတြ
ဘယ္ေတာ႕ဆုံးမလည္း
ရုန္းထြက္ၾကမလား
ဒီအတိုင္းဆက္ေနမလား
ေရွ႕တက္ၾကမလား
ေခါင္းဆက္ငုံ႕ေနမလား
ၾကဳိးစားၾကမလား
ပ်င္းရိေနၾကမလား
ႏုိးၾကားၾကားမလား
ေရသာခုိေနၾကမလား
တုိးထြက္ၾကမလား
အဆုိးဖက္ၾကမလား
ေသြးရဲၾကမလား
ေဘးကြဲေနၾကမလား
စာတင္ၾကမလား
ေငြခင္ေနၾကမလား
အေသတုိက္ၾကမလား
ေရလုိက္ေနၾကမလား
စဥ္းစားၾကမလား
အတင္းဖားေနၾကမလား
ေၿမၾကီးနဲ႕မုိးသက္ေသတည္
လသာတဲ႕ည
ေန႕သာတဲ႕ ေန႕ေတြဆီ
တူညီခ်ိတက္ၾကမလား...
ေငြနဲ႕ ခ်မ္းသာမႈကုိရည္
ဘယ္သူေသေသ
ငေတမာမည္
တည္ေဆာက္ေနၾကမလား....
ေသခ်ာတာစ္ခုကေတာ႕
ညမွ လသာေအာင္ တိမ္ငပုပ္ေတြဖယ္ရမယ္
ေန႕မွ ေနသာေအာင္ မုိးမေမွာင္မွ ၿဖစ္တယ္
အုိ...ေနာက္ဆုတ္မေၾကာက္ရြ႕ံ
ရဲ၀ံ႕လုိက္ၾကစမ္းပါေလ..

ကုိသူ(၈.၈.၀၈)

ဖ်ားနာေနေသာ ႏွလုံးသားတစ္စုံ...

အပူခ်ိန္တုိင္းၾကည္႕ေတာ႕ ၁၅၀၀တဲ႕

ေရာဂါက ကုရာနတၳိ ေဆးမရွိတဲ႕

တင္ထားတာက အခ်စ္ေဆးရုံ

ၿပဳစုေနရတာက ေမတၱာဆရာမေလး

တုိက္ေနရတာ အၾကင္နာေဆး

ဆက္ေသာက္ရမွာက သစၥာရည္..

ဖ်ားနာေနသည္ ထုိႏွလုံးသားတစ္စုံ..

ဘယ္ပုံဘယ္လုိ ဆက္ၿဖစ္မယ္ဆုိတာေတာ႕..

အင္း....သံေယာဖဥ္အနာဂတ္ဇာတ္ဆရာမွပဲ သိမယ္ထင္ရဲ႕.....

ကုိသူ