ေရာင္စဥ္

အၿဖဴေရာင္အခ်စ္
အၿပာေရာင္ ခံစားမႈ
အ၀ါေရာင္ ႏုိးထၿခင္း
အနီေရာင္ သတၱိေတြနဲ႕(ၿမတ္ႏုိးခဲ႕ေသာ္လည္း)
အစိမ္းေရာင္ ေ၀းလြင္႕နိမိတ္
ခရမ္းေရာင္ အလြမ္းေန႕ေတြပဲၾကဳံေနရ
ပန္းေရာင္အနမ္းမွာမူးေမ႔
တမ္းတမိ ေရာင္စဥ္ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံ
က်န္ရွိေန ဗလာေရာင္ရင္ခြင္တစ္ခုမွာ
ေရာင္စဥ္မဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုိအပ္ေနဆဲအသည္းတစ္လႊာ
နံ႔သာေရာင္ရနံ႔ထံုလို႔ သူခိုလံႈဖို႔ႀကိဳေနတယ္ ။ ။


ကုိသူ(၁၇.၁၀.၀၈)

တားၿမစ္ခ်က္အမွတ္ ၅၂၈

အေၾကာင္းမဲ႕
ခ်စ္ခဲ႕မိတယ္မင္းကုိ

အမုန္းမဲ႕
တြယ္တာခဲ႕ၿပီ ခုထိ

အလင္းမဲ႕
မင္းနဲ႕ေ၀းတဲ႕ ေန႕ေတြ

အခ်စ္မဲ႕
ခ်စ္တဲ႕မင္းကလြဲရင္ေလ

အလွမဲ႕
ဘ၀ရဲ႕အေဖာ္ေပ်ာက္ေနသူ

အေတြးမဲ႕
ေဆြးခဲ႕ရတဲ႕ရက္မ်ားစြာ

သံစဥ္မဲ႕
ရႈိက္ခဲ႕ငုိမိ ကဗ်ာလြတ္

ကာရန္မဲ႕
လြမ္းခဲ႕ စကားလုံးေတြရွာမရလုိ႕

အနာဂတ္မဲ႕
အတိတ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းကြယ္ၿပီမုိ႕

ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ႕
ယုိင္နဲ႕ႏွလုံးသားလြင္တီးေခါင္

ေနထုိင္ခဲ႕
အသည္းမဲ႕ရပ္၀န္း အလြမ္းကမၻာ

မလာခဲ႕နဲ႕
မင္းရဲ႕ ငမုိက္သား ငါ႕လုိေကာင္ဆီ

ကုိသူ(၁၆.၁၀.၀၈)

ငါ႕ကဗ်ာ

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ဘာမွမပါတာလည္း ၿဖစ္ေနတတ္တယ္...

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
အရာရာ ပါခ်င္လည္းပါေနမွာပဲ....

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ႏူးညံ႕တာလည္း ေတြ႕ေနမွာေပါ႕....

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ေပါက္ကြဲတာေတြ ၿပည္႕ခ်င္ၿပည္႕ေနမယ္....

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
နာက်ဥ္းမႈလည္း ထင္ေနမွာပါ......

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ဟဒယေပ်ာ္ရႊင္ လန္းခ်င္လန္းေန......

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
တမ္းတကာေဆြး လြမ္းေတးေရးၿပန္ေရာ....


တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ဖြင္႕ဟကာခ်စ္ ဟစ္ခ်င္ဟစ္ပါရေစ....


တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ကာရန္ေတြထပ္ စပ္ခ်င္စပ္မိ....

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
သီကာစကားလုံး ကုံးခ်င္ကုံးၾကည္႕....

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ဖတ္မွတ္စရာ ပါခ်င္ပါလုိက္.....

တစ္ခါတစ္ခါ
ငါ႕ကဗ်ာဟာ
ဗလာနတၳိ ဘာမွမသိအမႈိက္....

တစ္ခါတစ္ခါ ငါ႕ကဗ်ာအား
ေက်ာက္သားထက္တြင္ အကၡရာတင္၍
မေမ႕ဖတ္ဖုိ႕ ေမွ်ာ္မွန္းပါ၏....

တစ္ခါတစ္ခါ ငါ႕ကဗ်ာအား
စာေပမ်ားအၿဖစ္ ဖတ္ရစ္မွာစုးလုိ႕
မီးပုံရႈိ႕မလား ေတြးမိပါ၏....

ကုိသူ(၁၅.၁၀.၀၈)